سیستم عامل سیمبیان
در ابتدا تلفنهای همراه دارای ساختار پیچیدهای نبودند. سخت افزار محدود نیاز به نرمافزارهای پیچیده نداشت، تا اینکه شرکتهای مطرح ساخت گوشیهای تلفن همراه نسلهای دوم و سوم گوشیهای خود را عرضه کردند. این گوشیها دارای امکانات سخت افزاری بیشتری بودند که شامل پردازنده، حافظه و دیسک سخت بوده و تقریباً به صورت یک رایانه کوچک طراحی شدند. در این زمان بود که این شرکتها به اهمیت نرمافزار در این گوشیها پی برده و رقابت نرمافزاری در کنار رقابت سختافزاری شروع شد. مایکروسافت یکی از شرکتهایی بود که قبلا روی سیستم عامل رایانههای جیبی خود کار کرده بود و ویندوز سیای را به همین منظور طراحی کرده بود. این ویندوز قابلیت این را داشت که روی موبایلها نیز نصب شود. بعد از رسمیت یافتن موبایلهای نسل جدید شرکتهای مطرح در این صنعت که به مشکلات بی شمار ویندوز سیای پی برده بودند و نمیخواستند نرمافزار این صنعت را در انحصار یک شرکت نگه دارند با همکاری هم سیستم عامل جدیدی برای موبایلها به وجود آوردند که سیمبیان نام گرفت. البته رقبای دیگری نیز مثل سیستم عامل لینوکس در این صنعت وجود دارند که فعلا به صورت عمده استفاده نشدهاند. در اصطلاح به موبایلهایی که از این سیستم عامل استفاده میکنند SmartPhone گفته میشود.
بقیه در ادامه مطلب